Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKDUR: | Güç. Kuvvet. Kudret. Takdir olunmuş. Allah'ın takdiri. Daha evvelden takdir olunmuş. |
| MAKDUR-İ BEŞER: | İnsanın yapabileceği şey. |
| MAKDUR-ÜT TESLİM: | Ele geçirilmesi mümkün olan. |
| MAKDURAT: | (Makdur. C.) Takdir-i İlâhi olanlar. Güç ve kuvvet. Elden gelenler. Takdir edilenler. |
| İçerisinde 'MAKDUR' geçenler | |
| MAKDUR-İ BEŞER: | İnsanın yapabileceği şey. |
| MAKDUR-ÜT TESLİM: | Ele geçirilmesi mümkün olan. |
| MAKDURAT: | (Makdur. C.) Takdir-i İlâhi olanlar. Güç ve kuvvet. Elden gelenler. Takdir edilenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKDUR-İ BEŞER : | İnsanın yapabileceği şey. |
| MAKDUD : | Uzun boylu kişi. |
| MAKDEM : | (C.: Makadim) (Kudum. dan) Dönüp gelme. Gelme. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |