Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKHUR: | (Kahır. dan) Kahredilmiş. Mahvedilmiş. Bozguna uğratılmış. Mağlub. Mahkum. Allah'ın (C.C.) gazabına uğramış. Yenilmiş. Hakaret görmüş. |
| MAKHUR-U KAHR-İ İLÂHÎ: | Allah'ın gazabına uğramış. Allah'ın kahrıyla kahrolmuş. |
| MAKHURANE: | Kahr ve gazaba uğramış hâlde. Gazaba uğramış olanlara benzer şekilde. |
| MAKHURİYET: | Kahrolmuşluk, ezilmişlik, bitkinlik. Allah'ın kahr ve gazabına uğrama. |
| İçerisinde 'MAKHUR' geçenler | |
| MAKHUR-U KAHR-İ İLÂHÎ: | Allah'ın gazabına uğramış. Allah'ın kahrıyla kahrolmuş. |
| MAKHURANE: | Kahr ve gazaba uğramış hâlde. Gazaba uğramış olanlara benzer şekilde. |
| MAKHURİYET: | Kahrolmuşluk, ezilmişlik, bitkinlik. Allah'ın kahr ve gazabına uğrama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKHUR-U KAHR-İ İLÂHÎ : | Allah'ın gazabına uğramış. Allah'ın kahrıyla kahrolmuş. |
| MAKH : | Sür'at, hız. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |