Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKL: | Suya batırmak. Nazar etmek, bakmak. |
| MAKLEB: | Kalbetme. Bir şeyin altını üstüne çevirme. Kalbedilecek, çevrilecek veya değişecek yer. |
| MAKLETE: | Helâk olacak yer. |
| MAKLU': | Sökülmüş, kökünden çıkarılmış, kal' olunmuş. |
| MAKLUAN: | Sökülerek, kökünden çıkarılmış olarak. |
| MAKLUB: | (Kalb. den) Altı üstüne çevrilmiş, kalbolunmuş. Ters döndürülmüş. Başka şekle sokulmuş. Harfleri tersinden okunduğu zaman yine aynı olan kelime veya cümle. (Anastas mum satsana cümlesi gibi) |
| MAKLUBİYET: | Ters döndürülmüşlük, altı üstüne getirilmişlik. Maklub olma hâli. |
| MAKLUD: | Fitil gibi bükülmüş olan. |
| MAKLUM: | Yontulmuş ve kesilmiş olan. |
| MAKLUV (MAKLİYY): | Pişirilmiş kebap. |
| İçerisinde 'MAKL' geçenler | |
| ÇAKMAKLI: | Ağızdan dolan ve tetik yerinde bir cins çakmakla ateş alan eski tüfek çeşitlerinden biri. |
| İZAFET-İ MAKLUB: | Ters çevrilmiş terkib. Muzaf-un ileyh ile muzafın yer değiştirmesi olup, böylece birleşik isim ve sıfatlar yapılır. Bu terkibler semâidir; işitilmekle öğrenilir, bir kaideye bağlı değildir. Her terkib bu şekle sokulmaz. Meselâ: Tâb-ı meh: Meh-tâb: Ay ışığı. Çeşm-i âhu: Ahu-çeşm: Ceylân gözlü. Nazar-ı haram: Haram-ı nazar... gibi.) |
| KEMAKL: | (Kem-akl) Aklı kıt. Ahmak, ebleh. |
| MAKLEB: | Kalbetme. Bir şeyin altını üstüne çevirme. * Kalbedilecek, çevrilecek veya değişecek yer. |
| MAKLETE: | Helâk olacak yer. |
| MAKLU': | Sökülmüş, kökünden çıkarılmış, kal' olunmuş. |
| MAKLUAN: | Sökülerek, kökünden çıkarılmış olarak. |
| MAKLUB: | (Kalb. den) Altı üstüne çevrilmiş, kalbolunmuş. Ters döndürülmüş. Başka şekle sokulmuş. * Harfleri tersinden okunduğu zaman yine aynı olan kelime veya cümle. (Anastas mum satsana cümlesi gibi) |
| MAKLUBİYET: | Ters döndürülmüşlük, altı üstüne getirilmişlik. Maklub olma hâli. |
| MAKLUD: | Fitil gibi bükülmüş olan. |
| MAKLUM: | Yontulmuş ve kesilmiş olan. |
| MAKLUV (MAKLİYY): | Pişirilmiş kebap. |
| ŞECERE-İ MAKLU': | Sökülmüş ağaç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKLEB : | Kalbetme. Bir şeyin altını üstüne çevirme. * Kalbedilecek, çevrilecek veya değişecek yer. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |