Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAKLUB: | (Kalb. den) Altı üstüne çevrilmiş, kalbolunmuş. Ters döndürülmüş. Başka şekle sokulmuş. Harfleri tersinden okunduğu zaman yine aynı olan kelime veya cümle. (Anastas mum satsana cümlesi gibi) |
| MAKLUBİYET: | Ters döndürülmüşlük, altı üstüne getirilmişlik. Maklub olma hâli. |
| İçerisinde 'MAKLUB' geçenler | |
| İZAFET-İ MAKLUB: | Ters çevrilmiş terkib. Muzaf-un ileyh ile muzafın yer değiştirmesi olup, böylece birleşik isim ve sıfatlar yapılır. Bu terkibler semâidir; işitilmekle öğrenilir, bir kaideye bağlı değildir. Her terkib bu şekle sokulmaz. Meselâ: Tâb-ı meh: Meh-tâb: Ay ışığı. Çeşm-i âhu: Ahu-çeşm: Ceylân gözlü. Nazar-ı haram: Haram-ı nazar... gibi.) |
| MAKLUBİYET: | Ters döndürülmüşlük, altı üstüne getirilmişlik. Maklub olma hâli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAKLUBİYET : | Ters döndürülmüşlük, altı üstüne getirilmişlik. Maklub olma hâli. |
| MAKLU' : | Sökülmüş, kökünden çıkarılmış, kal' olunmuş. |
| MAKL : | Suya batırmak. * Nazar etmek, bakmak. |
| MAK : | (C: Amâk-Emâık) Göz pınarı. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |