| Kelime | Anlam |
|---|
| MALE: | f. Duvarcı malası. |
| MALEMYEKÜN: | Sözden ibâret. |
| MALEZİM: | (Mâlezime) Lüzumlu ve gerekli şey. Malzeme. |
| İçerisinde 'MALE' geçenler |
|---|
| CÜMALE: | (C.: Cümâlât) Gemi urganı. |
| EMALE: | (Bak: İmâle) |
| HAMALE: | Bir mala kefil olma. |
| HİMALE: | (C.: Hamayil). Kılıç kayışı. |
| İCMALEN: | Kısaca. Özlüce. İcmali ve hülâsa olarak. |
| İMALE: | Bir tarafa meylettirmek. Bir tarafa eğmek. * Benzetmek. * Mal vermek. * Edb: Bir heceyi vezne uydurmak için uzatarak okumak. |
| İSTİMALE: | Avutmak. Meylettirmek. Cezbettirmek. * Gönül almak. Çok mal sahibi olmak. |
| MALEMYEKÜN: | Sözden ibâret. |
| MALEZİM: | (Mâlezime) Lüzumlu ve gerekli şey. Malzeme. |
| SEMALE: | (C.: Simâl) Kap veya havuz dibinde olan artık. * Tereyağı. *Araptan bir kabile. |
| ŞİMALEN: | Soldan, sol taraftan, şimalden, kuzey taraftan. |
| ŞİMALEN: | Soldan, sol taraftan, şimalden, kuzey taraftan. |
| UMALE: | Bir işçinin, işi karşılığında aldığı ücret. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| MALEMYEKÜN : | Sözden ibâret. |
| MAL : | Fık: Bir kimsenin tasarrufunda bulunan kıymetli, lüzumlu şey. (Varlık, servet, para, ticaret eşyası gibi.) |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |