Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MASHARA: | Maskara, soytarı. Tuhaflıklar yapan kimse. Komik, gülünç. Zevklenme, eğlenme. Kepaze, utanmaz, rezil. |
| MASHARA-İ ÂLEM: | Âlemin maskarası. Kepaze, rezil. |
| MASHARA: | (C: Mesâhır) Büyük taşlı yer. |
| İçerisinde 'MASHARA' geçenler | |
| MASHARA-İ ÂLEM: | Âlemin maskarası. Kepaze, rezil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MASHARA-İ ÂLEM : | Âlemin maskarası. Kepaze, rezil. |
| MASH : | Tutmak. * Çekmek. |
| MAS : | Yeyni, hafif kimse. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |