Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MASL: | Tarhana. Yoğurt ve süt içinde bulunan yeşilimsi su. |
| MASL-ÜD DEM: | Kanın sulu kısmı. |
| MASLAHAT: | İş, mes'ele. Sulh yolu. Fayda, maksad, keyfiyet. (Zıddı; mefsedettir) |
| MASLAHAT-I MÜRSELE: | Şeriat tarafından ne itibar ve ne de ibtâl ve ilgâ edildiği mâlum olmayan bir mes'elenin maslahat üzere fakihler tarafından hükümlendirilmesi. |
| MASLAHATBÎN: | f. İş yapabilen. İş görmesini bilen. |
| MASLAHATGÜZÂR: | f. İş bilir. Elçi vekili. Elçi namına işleri tâkible vazifeli kimse. |
| MASLAHATKÂRÂNE: | f. Maslahata, işe ve maksada uygun surette. |
| MASLAHATŞİNÂS: | f. İşten anlıyan, iş bilen. |
| MASLAK: | Su yolu üzerinde bulunan su haznesi. Dâima akan su borusu. Büyük yalak. |
| MASLİYE: | Tarhana çorbası. Koruk aşı. |
| MASLUB: | Salbolmuş, asılmış. Asılarak idam edilmiş. |
| MASLUBEN: | Asılarak, asılmış olduğu hâlde. Asılma suretiyle. |
| İçerisinde 'MASL' geçenler | |
| İDARE-İ MASLAHAT: | Bir işi mümkün mertebe iyi-kötü yürütmek. |
| Lİ-MASLAHATİN: | Maslahat için. İş icâbı. |
| Lİ-ECL-İL-MASLAHA: | İş icabı, maslahat için. |
| MASL-ÜD DEM: | Kanın sulu kısmı. |
| MASLAHAT: | İş, mes'ele. * Sulh yolu. * Fayda, maksad, keyfiyet. (Zıddı; mefsedettir) |
| MASLAHAT-I MÜRSELE: | Şeriat tarafından ne itibar ve ne de ibtâl ve ilgâ edildiği mâlum olmayan bir mes'elenin maslahat üzere fakihler tarafından hükümlendirilmesi. |
| MASLAHATBÎN: | f. İş yapabilen. İş görmesini bilen. |
| MASLAHATGÜZÂR: | f. İş bilir. * Elçi vekili. Elçi namına işleri tâkible vazifeli kimse. |
| MASLAHATKÂRÂNE: | f. Maslahata, işe ve maksada uygun surette. |
| MASLAHATŞİNÂS: | f. İşten anlıyan, iş bilen. |
| MASLAK: | Su yolu üzerinde bulunan su haznesi. * Dâima akan su borusu. * Büyük yalak. |
| MASLİYE: | Tarhana çorbası. * Koruk aşı. |
| MASLUB: | Salbolmuş, asılmış. Asılarak idam edilmiş. |
| MASLUBEN: | Asılarak, asılmış olduğu hâlde. Asılma suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MASL-ÜD DEM : | Kanın sulu kısmı. |
| MAS : | Yeyni, hafif kimse. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |