Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MASR: | Parmak uçlarıyla süt sağmak. Bir şeyi incelemek. Az olmak. Dağılmak. (İmtisar veya immisar ile aynı manadadır.) |
| MASRA': | Çarpışma, ölme. Güreş meydanı. |
| MASRAF: | Sarfedilen, harcanan. Gider. |
| MASRİF: | (Sarf. dan) Sarfetme ve harcama mahalli. |
| MASRU': | Sar'a hastalığına tutulmuş, sar'alı. |
| MASRUAN: | Sar'alı olarak, sar'a hastalığına tutulmuş olarak. |
| MASRUF: | Sarfolunmuş, harcanılmış olan. |
| İçerisinde 'MASR' geçenler | |
| İRAD Ü MASRAF: | Gelir ve gider. |
| MASRA': | Çarpışma, ölme. * Güreş meydanı. |
| MASRAF: | Sarfedilen, harcanan. Gider. |
| MASRİF: | (Sarf. dan) Sarfetme ve harcama mahalli. |
| MASRU': | Sar'a hastalığına tutulmuş, sar'alı. |
| MASRUAN: | Sar'alı olarak, sar'a hastalığına tutulmuş olarak. |
| MASRUF: | Sarfolunmuş, harcanılmış olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MASRA' : | Çarpışma, ölme. * Güreş meydanı. |
| MAS : | Yeyni, hafif kimse. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |