Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MATİYYE: | Binek hayvanı. Binek. Gerinip sevinerek yürüyen. |
| MATİYYE-RÂN: | Bindiği hayvanı yola süren. |
| İçerisinde 'MATİYYE' geçenler | |
| MATİYYE-RÂN: | Bindiği hayvanı yola süren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MATİYYE-RÂN : | Bindiği hayvanı yola süren. |
| MATİ' : | Uzun, tavil. * Her nesnenin iyisi. |
| MATA : | (C.: Emtâ) Arka. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |