Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MATAİN: | (Matin. C.) Balçıkla sıvanmış yerler. |
| MATAÎN: | (Mıt'ân. C.) Mızrakla yaralamakta mâhir ve usta olan. |
| İçerisinde 'MATAİN' geçenler | |
| İçerisinde 'MATAİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MATAİF : | (Matâf. C.) (Tavaf. dan) Tavaf edilecek, etrâfı ziyaret edilip dolaşılacak yerler. |
| MATA : | (C.: Emtâ) Arka. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |