Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MATIR: | (Matar. dan) Yağan, yağıcı. |
| MATÎR: | Yağmurlu gün. |
| MATÎRAT: | Tehlikeli yerler. |
| İçerisinde 'MATIR' geçenler | |
| MATÎRAT: | Tehlikeli yerler. |
| SEHAB-I MATİR: | Yağmur bulutu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MATÎRAT : | Tehlikeli yerler. |
| MATİ' : | Uzun, tavil. * Her nesnenin iyisi. |
| MATA : | (C.: Emtâ) Arka. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |