Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MAZLUM: | Zulüm görmüş. Kendine zulmedilmiş. Halim, selim, sakin, sessiz. |
| MAZLUMANE: | Zulüm görmüşe yaraşır surette. Sessizce. Sessizlikle. |
| MAZLUMÎN: | Zulüm görmüş kimseler. |
| MAZLUMİYYET: | Mazlumluk. Zulüm görmüşlük. Sessizlik, yavaşlık. |
| İçerisinde 'MAZLUM' geçenler | |
| MAZLUMANE: | Zulüm görmüşe yaraşır surette. * Sessizce. Sessizlikle. |
| MAZLUMÎN: | Zulüm görmüş kimseler. |
| MAZLUMİYYET: | Mazlumluk. Zulüm görmüşlük. * Sessizlik, yavaşlık. |
| SULTAN-I MAZLUM: | Mâsum, zulme uğramış sultan. (Bundan kinaye II. Abdulhamid Han'dır.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MAZLUMANE : | Zulüm görmüşe yaraşır surette. * Sessizce. Sessizlikle. |
| MAZLEME : | (C.: Mezâlim) Zulüm ve adaletsizlik. Haksızlık. Can yakma. |
| MAZ' : | Çiğnemek. |
| MÂ : | f. Biz mânasınadır. (Bak: Şahıs zamiri) * Mim ile elif harfinden ibâret "Mâ". Arabçada muhtelif isimleri vardır. Ve çeşitli mânalara gelir. Cansız şeylere işaret eder. "Şu nesne, o şey ki..." mânâlarına gelerek kelimelerle birleşir. Meselâ: (Mâ-ba'd: Sondaki, alttaki.) |