Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ME'MUR: | Emir ile hareket eden. Emir altında olan. Vazifeli. Kendi istediği gibi olmayıp başka emre göre çalışan. Bir emir alan. Bir işe tâyin olunmuş adam. |
| ME'MUR-ÜN BİH: | Emrolunan şey. |
| ME'MUREN: | Me'mur olarak, memurlukla. Bir iş ile vazifelendirerek. |
| ME'MURÎN: | (Me'mur. C.) Devlet hizmetinde bulunan kimseler. Me'murlar. |
| ME'MURİYET: | Me'murluk. Vazife, görev, hizmet. |
| ME'MURİYET-İ ASLİYE: | Asıl me'murluk. |
| İçerisinde 'ME'MUR' geçenler | |
| İçerisinde 'ME'MUR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |