Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ME'N: | (C: Müün-Me'nât) Böğür. Yer kazmakta kullanılan ucu demirli ağaç. |
| ME'NE: | Böğür, hâsıra. |
| ME'NUB: | (Bak: İhcâc) |
| ME'NUF: | Burunda hastalığı olup koku alamayan. |
| ME'NUS: | Alışılmış. Alışık. Ünsiyet edilmiş. Beğenilmiş. Mergub. |
| ME'NUSE: | Ateş. |
| ME'NUSİYET: | Alışılmış olma. Alışılma. Ünsiyet edilmiş olma. |
| ME'NUT: | Hased olunmuş kişi, mahsud. |
| İçerisinde 'ME'N' geçenler | |
| İçerisinde 'ME'N' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |