Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEÂLÎ: | Kısaca mânasına ait. |
| MEALÎ: | (Bak: Maâlî) |
| MEALİM: | (Bak: Maalim) |
| İçerisinde 'MEÂLÎ' geçenler | |
| MEALİM: | (Bak: Maalim) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEALİM : | (Bak: Maalim) |
| MEÂL : | (Geri dönmek ve rücu eylemek. den) Meydana gelen netice. Mefhum. * Mânası. Kısaca mânası. * Kaymak. * Husul yeri, peyda olunacak yer. * Son, sonuç.(Meâl, te'vilin me'hazi olan "evl" mânasına masdar-ı mimîdir. Bir şeyin varacağı gâye mânasına ism-i mekân da olur ki, te'vilin hasılı demektir. Bundan başka meâl, bir şeyi eksiltmek mânasına da gelir. Onun için örfte bir kelâmın mânasını her vechile aynen değil de, biraz noksaniyle hasılına göre ifade etmeğe de meâl denilmiştir. E.T.) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |