Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEŞİM: | Benli kimse. |
| MEŞİME: | (C.: Meşâim) Dölyatağı, ana rahmi. |
| İçerisinde 'MEŞİM' geçenler | |
| HİCAB-I MEŞİMÎ: | Rahim zarı. Ana rahminde cenini saran zar. |
| MEŞİME: | (C.: Meşâim) Dölyatağı, ana rahmi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEŞİME : | (C.: Meşâim) Dölyatağı, ana rahmi. |
| MEŞÎ : | Yürüyüş. Gidiş. Doğru yola gitmek. |
| MEŞ' : | Kesbetmek, kazanmak. * Toplamak, cem'etmek. Davar sağmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |