Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEŞAİR: | (Meş'ar. C.) Beş duygu, his. Hasseler. Akıl ve vahiy. Hacı olmadan evvel durulması lâzım gelen mühim makamlar. |
| İçerisinde 'MEŞAİR' geçenler | |
| İçerisinde 'MEŞAİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEŞAÎ : | Meşşaiyyundan olan kimse. (Bak: Meşşaiyyun) |
| MEŞA : | Havuç. |
| MEŞ' : | Kesbetmek, kazanmak. * Toplamak, cem'etmek. Davar sağmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |