Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEŞGULİYET: | Meşgul olma, bir iş yapma. Uğraşılan ve meşgul olunan şey. |
| İçerisinde 'MEŞGULİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'MEŞGULİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEŞGUL : | (Şugl. den) Bir işle uğraşan. * Dalgın. * Doldurulmuş, tutulmuş, işgal olunmuş. |
| MEŞGUF(E) : | (Şagaf. dan) Âşık, tutkun. Sevgi ve aşk yüzünden deli olmuş. |
| MEŞGALE : | İş. Meşguliyyet. Boş durmayış. |
| MEŞ' : | Kesbetmek, kazanmak. * Toplamak, cem'etmek. Davar sağmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |