Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEŞHUN: | Doldurulmuş. Dolu. Dopdolu. |
| MEŞHUN-U MESÂRR: | Sevinçler ve zevklerle dolu. |
| MEŞHUN: | Doldurulmuş. Dolu. Dopdolu. |
| MEŞHUN-U MESÂRR: | Sevinçler ve zevklerle dolu. |
| İçerisinde 'MEŞHUN' geçenler | |
| GİRYE-MEŞHUN: | f. Gözyaşı ile dolu. |
| HANDEMEŞHUN: | f. Devamlı gülen. Çok gülen. |
| KİNEMEŞHUN: | f. Kinle, intikamla dolu. |
| KİNEMEŞHUN: | f. Kinle, intikamla dolu. |
| MEŞHUN-U MESÂRR: | Sevinçler ve zevklerle dolu. |
| MEŞHUN-U MESÂRR: | Sevinçler ve zevklerle dolu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEŞHUN-U MESÂRR : | Sevinçler ve zevklerle dolu. |
| MEŞHUD : | Görünen. Şehadet edilen. * Resul-u Ekrem'in (A.S.M.) dünyaya teşrifinden ve risaletinden önce meleklerce ve enbiya hazerâtının dilinde nübüvvet ve risaletlerine şehâdet edilmiş olduğundan kendilerine verilen bir isim. * Suç üstü yakalanan. * Göz ile görülmüş. * Cuma günü. * Kıyâmet günü. |
| MEŞHED : | Bir kimsenin şehid düştüğü yer. Şehidlerin mezarlığı olan yer. * İnsanların cemaat olarak hazır olacakları yer. * Şehâdet yeri. Hz. Hüseyinin (R.A.) Kerbelâdaki şehid düştüğü yer. * İranda bir şehir adı. |
| MEŞ' : | Kesbetmek, kazanmak. * Toplamak, cem'etmek. Davar sağmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |