Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEŞREB: | Huy. Yaradılış. Adet. Ahlâk. Gidiş. İçmek. İçilecek yer. Fehmetmek. Mânevi haz ve feyz alınan yer ve yol. |
| MEŞREBE: | (C: Meşârib) Maşrapa. |
| MEŞREBE: | (C: Meşârib) Maşrapa. |
| İçerisinde 'MEŞREB' geçenler | |
| ANKA-MEŞREBANE: | Anka meşrebi halinde, kanaat sahibi. Eski edebiyatta kanaat sahiplerine kinaye olarak söylenir. |
| ANKA-MEŞREBANE: | Anka meşrebi halinde, kanaat sahibi. Eski edebiyatta kanaat sahiplerine kinaye olarak söylenir. |
| FELEKMEŞREB: | Mc: Sözünde durmaz, verdiği sözü tutmaz. * Kimine yâr olur, kimine olmaz. |
| FELEKMEŞREB: | Mc: Sözünde durmaz, verdiği sözü tutmaz. * Kimine yâr olur, kimine olmaz. |
| HOŞMEŞREB: | f. Sevimli, güzel huylu. |
| HOŞMEŞREB: | f. Sevimli, güzel huylu. |
| MEŞREBE: | (C: Meşârib) Maşrapa. |
| MEŞREBE: | (C: Meşârib) Maşrapa. |
| PAK-MEŞREB: | Gidişi, yaratılışı temiz. İyi huylu olan. |
| ŞUH-MEŞREB: | f. Açık meşrebli, şen ve neşeli. |
| TÜNDMEŞREB: | f. Titiz, sert tabiatlı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEŞREBE : | (C: Meşârib) Maşrapa. |
| MEŞRA' : | Yol. Rah. Tarik. * Su oluğu. |
| MEŞ' : | Kesbetmek, kazanmak. * Toplamak, cem'etmek. Davar sağmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |