Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEBSUT: | Açılmış. Yayılmış. Serilmiş. Mufassal. Etraflıca beyan olunan. Bast olunmuş. Uzun uzadıya anlatılmış. |
| MEBSUTEN: | Mebsut olarak. |
| MEBSUTEN MÜTENASİB: | Birbirlerine nisbetli olan iki şeyden birinin artmasıyla, diğerinin de aynı nisbetle artması; veya eksilmesiyle diğerinin de eksilmesidir. Doğru orantılı. |
| İçerisinde 'MEBSUT' geçenler | |
| MEBSUTEN: | Mebsut olarak. |
| MEBSUTEN MÜTENASİB: | Birbirlerine nisbetli olan iki şeyden birinin artmasıyla, diğerinin de aynı nisbetle artması; veya eksilmesiyle diğerinin de eksilmesidir. Doğru orantılı. |
| ZAMME-İ MEBSUTA: | "O" sesi. |
| ZAMME-İ MEBSUTA-İ SAKİLE: | (O) sesini veren zamme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEBSUTEN : | Mebsut olarak. |
| MEBSUS : | Dağılmış. Yayılmış. Herkesçe duyulmuş. şayi' olmuş. |
| MEBSEM : | (C: Mebâsim) Tebessüm etmek, hafif gülümsemek. |
| MEBAD : | (Mebâdâ) f. Sakın, olmaya ki... |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |