Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MECBURÎ: | Zor altında, ister istemez, yapma mecburiyetinde. |
| MECBURİYET: | Zora tutulma. Mecburluk. |
| İçerisinde 'MECBURÎ' geçenler | |
| MECBURİYET: | Zora tutulma. Mecburluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MECBURİYET : | Zora tutulma. Mecburluk. |
| MECBUR : | Zor görmüş. Zorla bir işe girişmiş. İcbar görmüş. * Hatırı alınmış, gönlü yapılmış. (Hakiki manası: Kırıldıktan sonra bütünlenmiş.) |
| MECBUB : | Hayası ve zekeri kesilmiş. |
| MECBE : | Geniş ve işlek yol. |
| MEC' : | Hurmayı sütle ıslatıp yemek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |