Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MECHUL: | Bilinmeyen. Belli olmayan. |
| MECHUL-ÜL AHVAL: | Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse. |
| MECHUL-ÜN NESEB: | Kimin çocuğu olduğu bilinmeyen kişi. |
| MECHULAT: | (Mechul. C.) Mechul olan ve bilinmeyen şeyler. |
| MECHULİYET: | Bilinmezlik, mechullük. |
| İçerisinde 'MECHUL' geçenler | |
| BİNA-YI MECHUL: | Fiilde fâilin, öznenin meçhul olması hâli. Meselâ: "Yazmak" fiilinin binâ-yı meçhulü olan "yazıldı" kelimesinde olduğu gibi. Fiilde fâilin belli olması hâlinde de "binâ-yı malûm" denir. "Nuri yazdı" gibi. |
| Fİ'L-İ MECHUL: | Gr: Faili yani öznesi bilinmeyen fiil. Edilgen fiil. Mesela: Yazılmak, içilmek, vurulmak gibi. |
| MECHUL-ÜL AHVAL: | Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse. |
| MECHUL-ÜN NESEB: | Kimin çocuğu olduğu bilinmeyen kişi. |
| MECHULAT: | (Mechul. C.) Mechul olan ve bilinmeyen şeyler. |
| MECHULİYET: | Bilinmezlik, mechullük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MECHUL-ÜL AHVAL : | Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse. |
| MECHUD : | (Cehd. den) Çalışmış uğraşmış, didinmiş, cehdetmiş. * Kuvvet, kudret, güç. |
| MECHEL : | (C.: Mecâhil) Belirtisiz, işaretsiz, nişansız. * Yolu ve izi olmayan çöl. |
| MEC' : | Hurmayı sütle ıslatıp yemek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |