Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MECHURİYE: | Aşikâre olunmuş, açıklanmış, meydana konulmuş. |
| İçerisinde 'MECHURİYE' geçenler | |
| İçerisinde 'MECHURİYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MECHURE : | Harf, hareke ile okunduğu vakit, nefesin hapsolunup sesin âşikâr olmasında okunan harfler. Bu harfler nefesi kendileri ile cereyandan men'ederler. |
| MECHUD : | (Cehd. den) Çalışmış uğraşmış, didinmiş, cehdetmiş. * Kuvvet, kudret, güç. |
| MECHEL : | (C.: Mecâhil) Belirtisiz, işaretsiz, nişansız. * Yolu ve izi olmayan çöl. |
| MEC' : | Hurmayı sütle ıslatıp yemek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |