Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MECNUN: | Deli. Çılgın. İnsanlara çok hususta uymayan. Birini çok fazla sevip aklını kaçıran. Âşık. |
| MECNUNANE: | f. Delice, divanece. Mecnunlara ve delilere yakışır surette. |
| MECNUNİYET: | Delilik. Mecnunluk. |
| İçerisinde 'MECNUN' geçenler | |
| MECNUNANE: | f. Delice, divanece. Mecnunlara ve delilere yakışır surette. |
| MECNUNİYET: | Delilik. Mecnunluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MECNUNANE : | f. Delice, divanece. Mecnunlara ve delilere yakışır surette. |
| MECNUB : | Güney rüzgârı yetişen kişi. * Akciğer zarı iltihabı olan kişi. |
| MECNEB : | Çok şey. |
| MEC' : | Hurmayı sütle ıslatıp yemek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |