Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MECUSİYÂN: | (Mecusi. C.) Mecusiler. Ateşe tapanlar. |
| İçerisinde 'MECUSİYÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'MECUSİYÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MECUSİYET : | Mecusilik. |
| MECUSİ : | Çok eskiden yaşamış, kulağı küçük olan birisinin adıdır. Ateşperestlik âyinine sebeb olduğundan "Ateşperestlere" bu isim verilmiştir. * Eski İran dini olan Mecusilikten olan kimse. |
| MECUS : | Kulakları küçük olan adam. * Ateşe tapan kişi. |
| MECUBE : | Cevap. |
| MEC' : | Hurmayı sütle ıslatıp yemek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |