Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEDİNE-İ MÜNEVVERE: | Nurlu, nurlanmış şehir. |
| İçerisinde 'MEDİNE-İ MÜNEVVERE' geçenler | |
| İçerisinde 'MEDİNE-İ MÜNEVVERE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEDİNE-İ SELÂM : | Bağdat şehri. |
| MEDİNE : | Şehir. * Hicazda Hz. Peygamberin (A.S.M.) türbesi bulunan şehirdir. Buranın İslâmiyyetten evvel ismi "Yesrib" idi. |
| MEDÎN : | Borçlu. * Kul, köle, abd. |
| MEDİ : | (C: Emdiye) Bir yerde birikip toplanmış su. |
| MEDA : | Mesafe, nihâyet. Son. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |