Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEDENK: | f. Kapı sürgüsü. Kilit. |
| İçerisinde 'MEDENK' geçenler | |
| İçerisinde 'MEDENK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEDENİ : | Faziletli, terbiyeli, kibâr. * Medineli. Şehirli. * Kur'an-ı Kerimin Medine şehrinde nâzil olan âyet ve sureleri. |
| MEDE-D-DÜHUR : | Dünyanın sonuna kadar. |
| MEDA : | Mesafe, nihâyet. Son. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |