Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEDER: | Tezek, toprak tezeği. Çakıl. Kuru çamur. Kuru balçık. Köy, mahalle. |
| İçerisinde 'MEDER' geçenler | |
| EHL-İ MEDER: | Evde oturan. Medeni. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEDE-D-DÜHUR : | Dünyanın sonuna kadar. |
| MEDA : | Mesafe, nihâyet. Son. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |