Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEDH: | Birisinin iyiliğini, iyi vasıflarını söylemek. Övmek. |
| MEDH: | Büyük bahşiş. |
| MEDHA: | Deve kuşunun yumurtladığı yer. |
| MEDHA: | Övmek, medhetmek. |
| MEDHAL: | Girilecek taraf. Dahil olacak yer. Giriş. Esere başlangıç. Önsöz. Mukaddeme. |
| MEDHALDAR: | f. Bir işte parmağı olan. Bir işe karışmış olan. |
| MEDHAZA: | (C: Medâhız) Ayak kayacak yer. |
| MEDHENE: | Yağhâne. |
| MEDHİYAT: | (Medhiye. C.) Medh etmeler, övmeler. |
| MEDHİYE: | Birini medhetmek için yazılan yazı. |
| MEDHUL: | (Dahl. den) Ayıplanacak kusuru olan. Dile düşmüş. Kendisine birşey girmiş olan. |
| MEDHUN: | f. Tabaklanmış deri. |
| MEDHUR: | Uzaklaştırılmış veya kovulmuş olan. Tardedilmiş olan. |
| MEDHUŞ: | Dehşete uğramış. Şaşırmış. Korkmuş. |
| MEDHUŞÂNE: | Ürkmüş gibi. Ürkmüş bir hâlde. |
| MEDHUŞÂNE: | Ürkmüş gibi. Ürkmüş bir hâlde. |
| İçerisinde 'MEDH' geçenler | |
| MEDHA: | Deve kuşunun yumurtladığı yer. |
| MEDHA: | Övmek, medhetmek. |
| MEDHAL: | Girilecek taraf. Dahil olacak yer. * Giriş. Esere başlangıç. Önsöz. Mukaddeme. |
| MEDHALDAR: | f. Bir işte parmağı olan. Bir işe karışmış olan. |
| MEDHAZA: | (C: Medâhız) Ayak kayacak yer. |
| MEDHENE: | Yağhâne. |
| MEDHİYAT: | (Medhiye. C.) Medh etmeler, övmeler. |
| MEDHİYE: | Birini medhetmek için yazılan yazı. |
| MEDHUL: | (Dahl. den) Ayıplanacak kusuru olan. * Dile düşmüş. * Kendisine birşey girmiş olan. |
| MEDHUN: | f. Tabaklanmış deri. |
| MEDHUR: | Uzaklaştırılmış veya kovulmuş olan. Tardedilmiş olan. |
| MEDHUŞ: | Dehşete uğramış. Şaşırmış. Korkmuş. |
| MEDHUŞÂNE: | Ürkmüş gibi. Ürkmüş bir hâlde. |
| MEDHUŞÂNE: | Ürkmüş gibi. Ürkmüş bir hâlde. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEDHA : | Deve kuşunun yumurtladığı yer. |
| MEDA : | Mesafe, nihâyet. Son. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |