Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEHÎB: | İnsanın kendisinden korktuğu. Heybetli, azametli, korkunç kimse. Arslan, esed, gazanfer. |
| İçerisinde 'MEHÎB' geçenler | |
| İçerisinde 'MEHÎB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEHÎL : | Korkulu yer. Korkunç ve tehlikeli yer. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |