Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEH-RUYAN: | f. Ay yüzlüler. Ay gibi parlak olanlar. Mc: Manevî güzellik. Ahlâk sahibi ve dindar olanlar. |
| İçerisinde 'MEH-RUYAN' geçenler | |
| İçerisinde 'MEH-RUYAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEH-RU : | (C: Mehruyân) f. Ay yüzlü, güzel. |
| MEH-ÇE : | Minâre, kubbe ve bayrak direğinin üstüne konulan küçük hilâl, ay. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |