Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEHAVİF: | Korkulu yerler. |
| İçerisinde 'MEHAVİF' geçenler | |
| İçerisinde 'MEHAVİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEHAVİ : | (Mehva. C.) Çöller, sahralar. * Vâdiler. * İki yükseğin arası. |
| MEHAVE : | Doğru. * İnce olmak. |
| MEHAB : | Dehşetli ve heybetli yer. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |