Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEHBİT-İ VAHY: | Vahyin indiği kimse. Vahyin ineceği yer. Münzel-i aleyh. |
| İçerisinde 'MEHBİT-İ VAHY' geçenler | |
| İçerisinde 'MEHBİT-İ VAHY' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEHBİT : | Bir şeyin indiği yer. İnilecek yer. Yukarıdan aşağı inilecek yer. Düşülen yer. |
| MEHBİL : | (C.: Mehâbil) Rahim yolu. * Rahim, döl yatağı. |
| MEHBEL : | Rahim sonu. (Veled yatağı derler) * Veled yolu. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |