Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEHCUR(E): | (Hicr. den) Uzaklaşmış, uzakta kalmış, ayrı düşmüş. Bırakılmış, metruk, unutulmuş, gayr-i müstâmel. Saçma sapan, hezeyan. Amel edilmeyen. Kullanılmaz olmuş. Ayrılmış. |
| İçerisinde 'MEHCUR(E)' geçenler | |
| İçerisinde 'MEHCUR(E)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEHCURİYET : | Uzaklık, ayrılık. * Bırakılıp unutulma, metrukiyet. |
| MEHC : | Cömert, eli açık. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |