Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEHTERÂN: | (Mehter. C.) Mehterler. |
| İçerisinde 'MEHTERÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'MEHTERÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEHTER : | (Mih-ter) f. Daha büyük. * Reis. * Seyis. Osmanlı askeri mızıkası ve buna mensub müzikçiler. * Vaktiyle Bâb-ı âli çavuşu. * Rütbe, nişan veya vazife alanların evlerine müjde götürenler. * Tanzimattan önce Pâdişah çadırını kurmağa vazifeli asker. * At uşağı. |
| MEHTAB : | f. Mâhtâb. Ay ışığı. |
| MEH : | f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |