Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEKÂRİM-İ AHLÂK: | Hz. Muhammed'in (A.S.M.) ahlâkına ve onun sünnet-i seniyesine ittiba ve imtisâl edenlerin ahlâkı. |
| İçerisinde 'MEKÂRİM-İ AHLÂK' geçenler | |
| İçerisinde 'MEKÂRİM-İ AHLÂK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEKÂRİM : | (Kerem. C.) Keremler. İyilikler. * Güzel ahlâk sahibi olmak. * Ahlâk-ı hamide, Cenâb-ı Hakk'ın sevdiği, beğendiği güzel ahlâk. |
| MEKÂRİB : | (Mikreb. C.) Çift sürülen sabanlar. |
| MEKÂRE : | Eskiden kira ile tutulan yük hayvanı. * Tar: Osmanlı ordusunda taşıma işlerinde kullanılan hayvanlara verilen ad. (Mekâre denilen at, katır, deve gibi hayvanlar, harp zamanlarında halktan satın alınırdı. Bazen geçici bir zaman için, savaş bölgesindeki halktan hayvan toplanır ve belirli miktar ücret ödenirdi.) |
| MEKA : | (C: Emkâ) Tilki, tavşan ve bunlara benzer hayvanlar. * Canavarların inleri ve yatakları. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |