Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEKÎN: | Yüksek rütbe sâhibi. Vakarlı. Temkinli. Nüfuz ve iktidar sahibi. Yerleşmiş. Oturmuş. Sâkin, Muhkem. |
| MEKÎNET: | Onur, vakar, ciddiyet, ağırbaşlılık. |
| İçerisinde 'MEKÎN' geçenler | |
| MEKÎNET: | Onur, vakar, ciddiyet, ağırbaşlılık. |
| NEMEKÎN: | f. Tuzlu, lezzetli, tadı yerinde. * Tuzlu gözyaşı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEKÎNET : | Onur, vakar, ciddiyet, ağırbaşlılık. |
| MEKÎD : | Tuzağa düşen veya düşecek olan. |
| MEKA : | (C: Emkâ) Tilki, tavşan ve bunlara benzer hayvanlar. * Canavarların inleri ve yatakları. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |