Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEKK: | Emmek. Helâk etmek. Noksan etmek, eksiltmek. |
| MEKKÂR: | Hilekâr. Düzenbaz. Çok aldatıcı. Mekir yapan. |
| MEKKÂRÎ: | Mekkârlık, hile, düzen. Hilekârlık. |
| MEKKE: | Hicaz'da Kâbe'nin bulunduğu en mukaddes şehrin ismidir. Aynı zamanda Hazret-i Peygamber'in (A.S.M.) doğduğu şehirdir. |
| MEKKE-İ MÜKERREME: | İlk ismi Mekke olan bu şehire, Hz. Peygamber'in (A.S.M.) gelmesi ve Mukaddes Kâbe'nin putlardan temizlenmesi ile Mükerrem Mekke mânâsında bu isim verilmiştir. |
| MEKKÎ: | Mekke'den olan. Mekke'ye dâir ve mensub. Mekke'de nâzil olan âyet veya sure. |
| MEKKUK: | (C.: Mekâkik) Birbuçuk sa' alır kile. |
| İçerisinde 'MEKK' geçenler | |
| MEKKÂR: | Hilekâr. Düzenbaz. Çok aldatıcı. Mekir yapan. |
| MEKKÂRÎ: | Mekkârlık, hile, düzen. Hilekârlık. |
| MEKKE: | Hicaz'da Kâbe'nin bulunduğu en mukaddes şehrin ismidir. Aynı zamanda Hazret-i Peygamber'in (A.S.M.) doğduğu şehirdir. |
| MEKKE-İ MÜKERREME: | İlk ismi Mekke olan bu şehire, Hz. Peygamber'in (A.S.M.) gelmesi ve Mukaddes Kâbe'nin putlardan temizlenmesi ile Mükerrem Mekke mânâsında bu isim verilmiştir. |
| MEKKÎ: | Mekke'den olan. Mekke'ye dâir ve mensub. * Mekke'de nâzil olan âyet veya sure. |
| MEKKUK: | (C.: Mekâkik) Birbuçuk sa' alır kile. |
| MÜMEKK: | Su verilmiş demir. |
| MÜTEMEKKİN: | (Mekân. dan) Yerleşen, Mekânlanan, temekkün eden. İkamet eden, sâkin olan. * Gr: Üç harekeyi de kabul eden kelime. |
| NEVAHİ-İ MEKKE: | Mekke civarı. Mekke'nin yakınları, nahiyeleri. |
| TEMEKKÜK: | Karışmak. |
| TEMEKKÜN: | Mekânlanmak. Yerleşmek. Yer tutmak. * Vakar ve temkin sahibi olmak. * Sultan yanında rütbe sahibi olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEKKÂR : | Hilekâr. Düzenbaz. Çok aldatıcı. Mekir yapan. |
| MEKA : | (C: Emkâ) Tilki, tavşan ve bunlara benzer hayvanlar. * Canavarların inleri ve yatakları. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |