Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEKKÎ: | Mekke'den olan. Mekke'ye dâir ve mensub. Mekke'de nâzil olan âyet veya sure. |
| İçerisinde 'MEKKÎ' geçenler | |
| MÜTEMEKKİN: | (Mekân. dan) Yerleşen, Mekânlanan, temekkün eden. İkamet eden, sâkin olan. * Gr: Üç harekeyi de kabul eden kelime. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEKK : | Emmek. * Helâk etmek. * Noksan etmek, eksiltmek. |
| MEKA : | (C: Emkâ) Tilki, tavşan ve bunlara benzer hayvanlar. * Canavarların inleri ve yatakları. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |