Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MELİK: | Mülk ve melekut sâhibi. Padişah. Mutasarrıf. Bir kavmin başı. Mâlik. (İsimdir) |
| MELÎK: | Hâkim-i Mutlak. Hükümdar. Sultan. Memleket sahibi. Padişah. Kadir. (Daimî sıfattır.) |
| MELÎKÂNE: | f. Hükümdar ve melike mensub. Onunla alâkalı. |
| MELÎKE: | Kadın hükümdar. Hükümdar karısı. Kraliçe. |
| İçerisinde 'MELÎK' geçenler | |
| MELÎKÂNE: | f. Hükümdar ve melike mensub. Onunla alâkalı. |
| MELÎKE: | Kadın hükümdar. Hükümdar karısı. Kraliçe. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MELÎKÂNE : | f. Hükümdar ve melike mensub. Onunla alâkalı. |
| MELİ' : | Otu olmayan yer. |
| MEL' : | Seri seyr. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |