Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MELAMET-ZEDEGÂN: | (Melametzede. C.) f. Ayıplanmış, kınanmış kimseler, azarlanmış olanlar. |
| İçerisinde 'MELAMET-ZEDEGÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'MELAMET-ZEDEGÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MELAMET : | Kınanmışlık. İtab ve serzenişlik. Rezillik ve rüsvaylık. |
| MELAM : | Kınanmış. * Rezillik. Hakirlik. Kıymetsizlik. |
| MELA : | (C.: Emlâ) Ova, sahra. * Vakit. * Sıcak kül.MELA'Â : Meşveret. * Cemaat. Güruh. * Bir kavmin ileri gelen mes'uliyetli şahısları. * Huy, ahlâk. (Bak: Mele') * Doldurmak. |
| MEL' : | Seri seyr. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |