Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MELEK: | Nurdan yaratılmış, fıtratları sâfi, masum mahluk. Güzel huylu ve güzel olan kimse. (Bak: Melâike) |
| MELEK-ÜL BİHAR: | Denizlere nezaret eden melek. |
| MELEK-ÜL CİBÂL: | Dağlara nezâret eden melek. |
| MELEK-ÜL EMTÂR: | Yağmurla vazifeli olan melek. |
| MELEK-ÜL MEVT: | İnsanların ruhlarını kabzeden Azrâil. (A.S.) |
| MELEK-İ MÜEKKEL: | Muayyen bir işle tavzif edilmiş melek. (Bak: Melâike) |
| MELEK-İ SİYÂNET: | Allah'ın emri ile insanları koruyan, muhafaza eden melek. |
| MELEKA: | Düz kayacak nesne. |
| MELEKÂT: | (Meleke. C.) Melekeler. Tecrübe neticesi elde edilen alışılmış bilgiler. İsti'datlar. |
| MELEKÂT-I AKLİYYE: | Tecrübe neticesi aklen bilinen kolaylık, tecrübeden doğan bilgililik. |
| MELEKE: | Tekrar tekrar yapılan bir iş veya tecrübeden sonra hasıl olan bilgi ve mehâret. Mümârese. |
| MELEKÎ: | (Melekiye) Meleğe mensub, melekle alâkalı. Paklık, temizlik, ismet. Hükümdara, melike âit. Melikle alâkalı. |
| MELEKUT: | Tam bir hâkimiyyetle, Saltanat-ı İlâhiyyenin müessiriyyet ve idâresinin esrarı. Her şeyin kendi mertebesinde, o mertebeye münâsib ruhu, canı, hakikatı. Bir şeyin iç yüzü, iç ciheti. Hükümdarlık. Saltanat. Ruhlar âlemi. (Bak: Arş)(İnsan mülk ciheti ile kalbe zarf olur, melekut cihetiyle de mazruf olur. M.N.) |
| MELEKUTİYÂN: | Melekut âleminden olanlar. |
| MELEK-ZAD: | Melekten olmuş gibi, çok güzel. |
| İçerisinde 'MELEK' geçenler | |
| ÂLEM-İ MELEKUT: | Melekut âlemi. (Bak: Melekût) |
| MAMELEK: | Elinde bulunan şeyler, sâhib olduğu şeyler. Nesi var ise, hepsi. * Huk: Bir şahsın alacak ve borçlarının hepsi. |
| MELEK-ÜL BİHAR: | Denizlere nezaret eden melek. |
| MELEK-ÜL CİBÂL: | Dağlara nezâret eden melek. |
| MELEK-ÜL EMTÂR: | Yağmurla vazifeli olan melek. |
| MELEK-ÜL MEVT: | İnsanların ruhlarını kabzeden Azrâil. (A.S.) |
| MELEK-İ MÜEKKEL: | Muayyen bir işle tavzif edilmiş melek. (Bak: Melâike) |
| MELEK-İ SİYÂNET: | Allah'ın emri ile insanları koruyan, muhafaza eden melek. |
| MELEKA: | Düz kayacak nesne. |
| MELEKÂT: | (Meleke. C.) Melekeler. Tecrübe neticesi elde edilen alışılmış bilgiler. İsti'datlar. |
| MELEKÂT-I AKLİYYE: | Tecrübe neticesi aklen bilinen kolaylık, tecrübeden doğan bilgililik. |
| MELEKE: | Tekrar tekrar yapılan bir iş veya tecrübeden sonra hasıl olan bilgi ve mehâret. * Mümârese. |
| MELEKÎ: | (Melekiye) Meleğe mensub, melekle alâkalı. * Paklık, temizlik, ismet. * Hükümdara, melike âit. Melikle alâkalı. |
| MELEKUT: | Tam bir hâkimiyyetle, Saltanat-ı İlâhiyyenin müessiriyyet ve idâresinin esrarı. Her şeyin kendi mertebesinde, o mertebeye münâsib ruhu, canı, hakikatı. Bir şeyin iç yüzü, iç ciheti. * Hükümdarlık. Saltanat. * Ruhlar âlemi. (Bak: Arş)(İnsan mülk ciheti ile kalbe zarf olur, melekut cihetiyle de mazruf olur. M.N.) |
| MELEKUTİYÂN: | Melekut âleminden olanlar. |
| MELEK-ZAD: | Melekten olmuş gibi, çok güzel. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MELEK-ÜL BİHAR : | Denizlere nezaret eden melek. |
| MELE' : | (C.: Emlâ) Bir cemâatin ileri gelenleri. * Hırs, tama'. * Zan. * Güzellik. * Fls: Kâinatta hiçlik şeklinde boşluk olmadığını, her yerin dolu olduğunu ifade eden bir tabirdir. * Dolu mekân. * Kalabalık, güruh, cemaat, topluluk. Halk. |
| MEL' : | Seri seyr. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |