Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MELK: | Dalkavukluk. Yumuşaklık yapmak. Mahvetmek. Yıkamak. Emmek. Vurmak. |
| MELK: | Kudret, kuvvet. Şiddet. Mübalağa. |
| MELKEAN: | Kötü, yaramaz kimse. |
| MELKEME: | El ile vurulan yerin yarası. |
| MELKUHA: | (C: Melakih) Anasının karnında olan çocuk. |
| MELKUT: | Yerden kaldırılıp alınan şey. Sokağa, virâneliğe, câmi veya kilise kapısına bırakılmış çocuk. |
| İçerisinde 'MELK' geçenler | |
| MELKEAN: | Kötü, yaramaz kimse. |
| MELKEME: | El ile vurulan yerin yarası. |
| MELKUHA: | (C: Melakih) Anasının karnında olan çocuk. |
| MELKUT: | Yerden kaldırılıp alınan şey. * Sokağa, virâneliğe, câmi veya kilise kapısına bırakılmış çocuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MELKEAN : | Kötü, yaramaz kimse. |
| MEL' : | Seri seyr. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |