Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENÎ: | f. Benlik. Benlik iddiası. Hodbinlik. |
| MENİ: | Erkek veya dişinin bel suyu. Döl suyu. Nutfe. Sperma. |
| MENİ': | Sarp. Çetin. Zor. El erişmez. Zabtı zor. |
| MENİE: | Ölüm, mevt. |
| MENİHA: | Hediye, armağan, bahşiş. |
| MENİN: | Toz. Zayıf kişi. Zayıf ip. |
| MENİŞ: | f. Tabiat, huy, mizac. |
| MENİYYE: | Ölüm, mevt. Takdir olunmuş olan. |
| İçerisinde 'MENİ' geçenler | |
| BİNT-ÜL MENİYYE: | Ölüm, vefat, mevt. |
| BÜZÜRGMENİŞ: | f. Yüksek fikirli, fikirleri değerli olan. |
| DAMENÎ: | f. Eteklik. * Kadın başörtüsü. |
| ERMENİ: | Eskiden batı Asya'nın kuzey kısmında ve Avrupa'nın Asya'ya komşu olan bazı yerlerinde dağınık şekilde yaşayan bir milletti ki, İranlılar ve Romalılar tarafından birçok defa mağlub edilmeleri üzerine çeşitli yerlere dağılmışlardır. Ve bu dağılma sonucunda büyük şehirlere de yerleşerek san'at, kuyumculuk ve ticaret gibi işleri elde etmişlerdir. Ermeniler nerede varsa, bugün kendi dillerini konuşmaktadırlar. Anadolu'da yaşayanların bir kısmı Türkçe ve Kürtçeyi de iyi bilirler. |
| ÇEMENİSTAN: | f. Bahçe, çimenlik. |
| HAR-MENİŞ: | f. Eşek huylu, eşek tabiatlı. |
| HOŞMENİŞ: | f. Huyu, tabiatı iyi. Güzel huyları olan. |
| KUDEK-MENİŞ: | f. Çocuk tabiatlı. Çocuk mizaclı. |
| MENİ': | Sarp. Çetin. Zor. El erişmez. Zabtı zor. |
| MENİE: | Ölüm, mevt. |
| MENİHA: | Hediye, armağan, bahşiş. |
| MENİN: | Toz. * Zayıf kişi. * Zayıf ip. |
| MENİŞ: | f. Tabiat, huy, mizac. |
| MENİYYE: | Ölüm, mevt. * Takdir olunmuş olan. |
| PAK-DAMENÎ: | f. "Eteği temiz oluş" * Mc: Namusluluk. |
| SEMENÎ: | Tereyağı. |
| SÜMENİYYE: | Puta tapanlardan bir fırka. |
| TAUS-U YEMENÎ: | Yemen'li Tâus Ebî Abdurrahman. (Kırk defa hacceden ve kırk sene yatsı abdesti ile sabah namazını kılan ve Sahabelerle görüşen ve Tâbiînin azîm imamlarından olan zât. (R.A.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENİ' : | Sarp. Çetin. Zor. El erişmez. Zabtı zor. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |