Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENŞER: | Neşredilip dağıtılan yer. |
| İçerisinde 'MENŞER' geçenler | |
| İçerisinde 'MENŞER' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENŞE' : | (Neş'et. den) Esas. Kök. Bir şeyin çıktığı, neş'et ettiği yer. Beslenip yetişilen yer. |
| MENŞAR : | Yayıp dağıtacak yer. * Öldükten sonra dirilecek yer. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |