Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENŞUD: | Matlup, istenen şey. |
| MENŞUD: | Matlup, istenen şey. |
| İçerisinde 'MENŞUD' geçenler | |
| İçerisinde 'MENŞUD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENŞUR : | (Neşr. den) Neşrolunmuş. Dağıtılmış. Yayılmış. Herkese ilân edilmiş. * İşleri dağınık. Perişan. * Sultanın emri, mühürsüz mektubu, fermanı. * Bayrak. * Mat: Alt ve üst tabanları birbirine müsavi ve müvâzi (eşit ve paralel), kenarları da müsâvi ve müvâzi olup yüzleri birbirine benzeyen şekil. Prizma. |
| MENŞAR : | Yayıp dağıtacak yer. * Öldükten sonra dirilecek yer. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |