Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENŞUR: | (Neşr. den) Neşrolunmuş. Dağıtılmış. Yayılmış. Herkese ilân edilmiş. İşleri dağınık. Perişan. Sultanın emri, mühürsüz mektubu, fermanı. Bayrak. Mat: Alt ve üst tabanları birbirine müsavi ve müvâzi (eşit ve paralel), kenarları da müsâvi ve müvâzi olup yüzleri birbirine benzeyen şekil. Prizma. |
| MENŞUR-U MUKADDES: | Mukaddes ferman. (Kelime-i şehadet kastedilmektedir) |
| MENŞUR-U MUKADDES: | Mukaddes ferman. (Kelime-i şehadet kastedilmektedir) |
| İçerisinde 'MENŞUR' geçenler | |
| MENŞUR-U MUKADDES: | Mukaddes ferman. (Kelime-i şehadet kastedilmektedir) |
| MENŞUR-U MUKADDES: | Mukaddes ferman. (Kelime-i şehadet kastedilmektedir) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENŞUR-U MUKADDES : | Mukaddes ferman. (Kelime-i şehadet kastedilmektedir) |
| MENŞUD : | Matlup, istenen şey. |
| MENŞAR : | Yayıp dağıtacak yer. * Öldükten sonra dirilecek yer. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |