Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENA: | İki rıtıl. (İkiyüz altmış dirhem) |
| MENAAT: | Sarplık, çetinlik, kavilik, güçlük. |
| MENAAT-I MEVKİİYE: | Arazi sarplığı. |
| MENAB: | Birinin yerini tutmak, nâib olmak. Birisine vekil olmak. Vekillik yeri. |
| MENABİ': | (Menba'. C.) Kaynaklar. Pınarlar. Nebeân eden yerler. Her şeyin zâhir olduğu yerler. Servetlerin çıktığı yerler. |
| MENABİ-İ AŞERE: | On menba. |
| MENABİ-İ SERVET: | Zenginlik kaynakları. |
| MENABİK: | Batman. |
| MENABİR: | (Minber. C.) Minberler. Camilerde hatiblerin hutbe okumalarına mahsus kürsüler. |
| MENABİT: | (Menbet ve Menbit. C.) Çayırlar, otlaklar. |
| MENACİL: | (Mincel. C.) Ekin orakları. |
| MENACİM: | (Mencem. C.) Terâzi kolları. |
| MENADİF: | (Mindef. C.) Hallaç yayları. |
| MENADİL: | (Mendil. C.) Mendiller. Küçük havlular, peçeteler. |
| MENAFİ': | (Menfaat. C.) Menfaatler. Faydalar. |
| MENAFİ-İ UMUMİYE: | Umumi menfaatler, umumi faydalar. |
| MENAFİH: | (Minfâh. C.) Körükler. |
| MENAFİZ: | (Menfez. C.) Delikler. Menfezler. Nüfuz edecek yerler. |
| MENAH: | f. Geniş, bol, ferâh. Dar. |
| MENAHE: | (C.: Menâih) (Nevha. dan) Ölü için ağlanacak yer. Mâtemhâne. |
| MENAHİ: | (Nehi. C.) Menedilmiş şeyler. Şer'an yasak edilmiş olan şeyler. |
| MENAHİC: | (Minhac-Menhec. C.) Açık ve geniş yollar. Bilinen büyük yollar. |
| MENAHİC-İ HÜKEMÂ: | Hakîmlerin, ilm-i kelâm âlimlerinin meslekleri ve gittikleri mânevi yollar. |
| MENAHİL: | (Menhel. C.) Durak yerleri. Durulacak sulak yerler. Hayvan sulanan yerler. |
| MENAHİR: | (Menhar. C.) Hayvan kesilecek yerler. Hayvan boğazlıyacak yerler. Mezbahaneler. |
| MENAHİR: | (Menhir. C.) Burun delikleri. |
| MENAHİS: | (Minhas. C.) Uğursuz şeyler. |
| MENAHİT: | (Minhat. C.) (Tahta veya taş) yontma âletleri. |
| MENAHİZ: | (Minhaz. C.) Burun delikleri. |
| MENAÎ: | (Men'â. C.) Ölüm haberleri. Vefat haberleri. Kötü haberler. |
| MENAİF: | Dağların sivri tepeleri. |
| MENAİH: | (Menâhe. C.) Ölü için ağlanacak yerler. Mâtemhâneler. |
| MENAİR: | (Menâvir) Minâreler. Nur yerleri. Alâmet. |
| MENAKIB: | (Menkıbe. C.) Menkıbeler. Hayat hikâyeleri. |
| MENAKİB: | (Menkeb. C.) Yollar. Omuzlar. |
| MENAKÎR: | (Minkar. C.) Minkarlar, gagalar. Yırtıcı kuşların gagaları. Taşçı kalemleri. |
| MENAKİR: | (Münker. C.) Günah ve kötü şeyler. |
| MENAL: | Yetiştirme, nâil olma, kavuşma. Ele geçirilen şey. Nâil ve sahib olunan şey. |
| MENAM: | Uyku. Uyku zamanı. Rüya. Düş. Uyunacak yer, yatak odası. |
| MENAME: | Yatak, döşek. |
| MENAMEN: | Uyuyarak. Uykuda olarak. |
| MENAR: | Nur yeri. Fener kulesi. Câmi minâresi. Yol işaretleri. |
| MENARE: | (C: Menâr-Menâvir) Alâmet, işaret. Kandil. Minare. |
| MENAS: | Sığınacak yer. Melce'. Penah. Deprenmek. Fevt. |
| MENASI': | (Minsa'. C.) Medine-i Münevvere'nin dışında meşhur bir yer. |
| MENASIB: | (Mansıb. C.) Devletin başlıca hizmetleri. Makamlar, rütbeler, pâyeler. |
| MENASIB-I SEYFİYE: | Askerlik hizmetleri. |
| MENASİK: | (Mensek. C.) İbâdet edecek yerler. İbâdet ederken lüzum eden usul, yol ve tarz. |
| MENASİK-ÜL HAC: | Hacı olmak için Mekke-i Mükerreme'ye gidenlerin Kâbe'yi ziyaret etme, Arafat'ta vakfeye durma, kurban kesme, ihram giyme, muayyen bir yerden bir yere kadar yürüme gibi yapılan ibadet rükünleri. (Bak: Sa'y) |
| MENASİM: | (Mensim. C.) Yollar, tarikler, meslekler. Alâmetler, izler, eserler, nişânlar. |
| İçerisinde 'MENA' geçenler | |
| ÂLEM-İ MENÂM: | Uyku âlemi, rüya âlemi. |
| FENN-İ MENAFİ-ÜL A'ZA: | Bedendeki âzâların, uzuvların faydalarını anlatan ilim. (Bak: Anatomi) |
| İTTİHAD-I MENAFİ': | Menfaatlerin bir ve ortak oluşu. İş birliği. |
| KEMENAN: | (Kemin. C.) Pusuya gizlenmiş askerler. * Pusular. |
| MENAAT: | Sarplık, çetinlik, kavilik, güçlük. |
| MENAAT-I MEVKİİYE: | Arazi sarplığı. |
| MENAB: | Birinin yerini tutmak, nâib olmak. Birisine vekil olmak. Vekillik yeri. |
| MENABİ': | (Menba'. C.) Kaynaklar. Pınarlar. Nebeân eden yerler. * Her şeyin zâhir olduğu yerler. * Servetlerin çıktığı yerler. |
| MENABİ-İ AŞERE: | On menba. |
| MENABİ-İ SERVET: | Zenginlik kaynakları. |
| MENABİK: | Batman. |
| MENABİR: | (Minber. C.) Minberler. Camilerde hatiblerin hutbe okumalarına mahsus kürsüler. |
| MENABİT: | (Menbet ve Menbit. C.) Çayırlar, otlaklar. |
| MENACİL: | (Mincel. C.) Ekin orakları. |
| MENACİM: | (Mencem. C.) Terâzi kolları. |
| MENADİF: | (Mindef. C.) Hallaç yayları. |
| MENADİL: | (Mendil. C.) Mendiller. Küçük havlular, peçeteler. |
| MENAFİ': | (Menfaat. C.) Menfaatler. Faydalar. |
| MENAFİ-İ UMUMİYE: | Umumi menfaatler, umumi faydalar. |
| MENAFİH: | (Minfâh. C.) Körükler. |
| MENAFİZ: | (Menfez. C.) Delikler. Menfezler. * Nüfuz edecek yerler. |
| MENAH: | f. Geniş, bol, ferâh. * Dar. |
| MENAHE: | (C.: Menâih) (Nevha. dan) Ölü için ağlanacak yer. Mâtemhâne. |
| MENAHİ: | (Nehi. C.) Menedilmiş şeyler. Şer'an yasak edilmiş olan şeyler. |
| MENAHİC: | (Minhac-Menhec. C.) Açık ve geniş yollar. Bilinen büyük yollar. |
| MENAHİC-İ HÜKEMÂ: | Hakîmlerin, ilm-i kelâm âlimlerinin meslekleri ve gittikleri mânevi yollar. |
| MENAHİL: | (Menhel. C.) Durak yerleri. Durulacak sulak yerler. * Hayvan sulanan yerler. |
| MENAHİR: | (Menhar. C.) Hayvan kesilecek yerler. Hayvan boğazlıyacak yerler. Mezbahaneler. |
| MENAHİR: | (Menhir. C.) Burun delikleri. |
| MENAHİS: | (Minhas. C.) Uğursuz şeyler. |
| MENAHİT: | (Minhat. C.) (Tahta veya taş) yontma âletleri. |
| MENAHİZ: | (Minhaz. C.) Burun delikleri. |
| MENAÎ: | (Men'â. C.) Ölüm haberleri. Vefat haberleri. Kötü haberler. |
| MENAİF: | Dağların sivri tepeleri. |
| MENAİH: | (Menâhe. C.) Ölü için ağlanacak yerler. Mâtemhâneler. |
| MENAİR: | (Menâvir) Minâreler. * Nur yerleri. * Alâmet. |
| MENAKIB: | (Menkıbe. C.) Menkıbeler. Hayat hikâyeleri. |
| MENAKİB: | (Menkeb. C.) Yollar. * Omuzlar. |
| MENAKÎR: | (Minkar. C.) Minkarlar, gagalar. Yırtıcı kuşların gagaları. Taşçı kalemleri. |
| MENAKİR: | (Münker. C.) Günah ve kötü şeyler. |
| MENAL: | Yetiştirme, nâil olma, kavuşma. * Ele geçirilen şey. Nâil ve sahib olunan şey. |
| MENAM: | Uyku. Uyku zamanı. * Rüya. Düş. * Uyunacak yer, yatak odası. |
| MENAME: | Yatak, döşek. |
| MENAMEN: | Uyuyarak. Uykuda olarak. |
| MENAR: | Nur yeri. Fener kulesi. * Câmi minâresi. * Yol işaretleri. |
| MENARE: | (C: Menâr-Menâvir) Alâmet, işaret. * Kandil. * Minare. |
| MENAS: | Sığınacak yer. Melce'. Penah. * Deprenmek. * Fevt. |
| MENASI': | (Minsa'. C.) Medine-i Münevvere'nin dışında meşhur bir yer. |
| MENASIB: | (Mansıb. C.) Devletin başlıca hizmetleri. Makamlar, rütbeler, pâyeler. |
| MENASIB-I SEYFİYE: | Askerlik hizmetleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENAAT : | Sarplık, çetinlik, kavilik, güçlük. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |