Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENAÎ: | (Men'â. C.) Ölüm haberleri. Vefat haberleri. Kötü haberler. |
| MENAİF: | Dağların sivri tepeleri. |
| MENAİH: | (Menâhe. C.) Ölü için ağlanacak yerler. Mâtemhâneler. |
| MENAİR: | (Menâvir) Minâreler. Nur yerleri. Alâmet. |
| İçerisinde 'MENAÎ' geçenler | |
| MENAİF: | Dağların sivri tepeleri. |
| MENAİH: | (Menâhe. C.) Ölü için ağlanacak yerler. Mâtemhâneler. |
| MENAİR: | (Menâvir) Minâreler. * Nur yerleri. * Alâmet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENAİF : | Dağların sivri tepeleri. |
| MENA : | İki rıtıl. (İkiyüz altmış dirhem) |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |